หน้าแรก ข่าว แหล่งงาน กระทู้ สมุดเยี่ยม
คู่มือท่องเที่ยว
กระบี่
ชุมพร
ตรัง
นครศรีธรรมราช
นราธิวาส
ปัตตานี
พังงา
พัทลุง
ภูเก็ต
ยะลา
ระนอง
สงขลา
สตูล
สุราษฏร์ธานี
เที่ยวทั่วไทย-ไปทั่วโลก
User Online
0/11 user(s)
20712773 hit(s)
since Jun 01,04
เทศบาลตำบลปริก
องค์การบริหารส่วนตำบลปริก
เทศบาลตำบลนาประดู่
เทศบาลเมืองบ้านพรุ
W e l c o m e    t o    w w w . t h a i s o u t h t o d a y . c o m . . . . .

ไต้หวัน ประเทศที่ฉันมองต่าง(ตอนจบ)
โดย thaisouth team เมื่อ 2 พ.ค. 2552 13:13 น. ( ip )
click to view full image click to view full image
click to view full image click to view full image
click to view full image click to view full image
click to view full image click to view full image
click to view full image click to view full image
คุณจิมมี่ฝากการบ้านมาให้ทำ หลังจากไปดูงานที่สถานี เคเบิ้ลไต้หวัน ที่เมืองไทจง ถึง 2 สถานีด้วยกัน สถานีแรกคือ TTC TV สำนักงานใหญ่โตเอาการ มีพนักงานจำนวนถึงกว่า 600 คน และสถานีแห่งนี้ที่ฉันบอกว่าทำให้รู้สึกทึ่ง ก็เพราะถือได้ว่าเป็นสถานนีที่พัฒนาไปกว่าฟรีทีวีบ้านเราไปมาก เพราะมีการออกอากาศในระบบ HD TV  ถึง 5 ช่องด้วยกัน และยังผลิตรายการข่าวในระบบเดียวกันแล้วด้วย ไม่ธรรมดาจริง ๆ

ส่วนของรายได้ จากจำนวนสมาชิก  เมื่อเทียบกับของคุณสุชาติ แฮ่ม ดู เหมือนยังห่างกันหลายขุมเลยค่ะ ผู้ที่ให้การต้อนรับพร้อมบรรยายโครงสร้างของสถานีระบุ มีสมาชิกประมาณ 6 หมื่นราย  ส่วนสถานีเคเบิ้ลหาดใหญ่ของคุณสุชาติ น้องเก๋บอกว่า สองหมื่นมั้ง....นี่ยังไม่รวมจำนวนสมาชิกจากการดูทีวีผ่านระบบอินเตอร์เน๊ต ที่พึ่งเปิดตัวไปหมาด ๆ

ความจริงทริปนี้ควรจบด้วยบทสรุปของที่มาของชื่อเรื่อง ไต้หวัน ประเทศที่ฉันมองต่างไป  แต่ก็เกิดอาการจบไม่ลงด้วยเพราะคุณจิมมี่ฝากการบ้านมาค่ะ  

คุณซารันย่าครับ  เขาบอกว่าประทศไต้หวัน จากผลสำรวจใน the Freedom of the Press 2008 survey published by US-based Freedom House, Taiwan’s press จัดเป็นประเภท อิสระเสรี “free.”  เป็นลำดับที่ the 12th-highest score of 20 (จาก  scale 0- 100 โดย 0 คือ perfect),  เป็นอันดับสูงสุดใน Asia เป็นปีที่สองติดต่อกัน

Media Profile (May 2008)ของไต้หวัน

Radio stations: 178  
Terrestrial (wireless) television stations: 5
Cable television companies: 62
TV & radio program production companies: 6,707  
Audio (compact disc, etc.) production companies: 7,292
Satellite broadcasting program providers: 180
Satellite broadcasting service operators: 8
Newspapers: 2,178
Magazines: 5,529
Book publishers: 9,820
Foreign media with correspondents in Taiwan: 75

คุณซารันย่า อยู่ในแวดวงมีเดีย..เห็นโปรไฟล์มีเดียของไต้หวันแล้ว เปรียบเทียบของไทยให้ด้วยก็ดีนะครับ การบ้านที่คุณจิมมี่ให้มายากจัง สงสัยสอบตกแน่ เพราะ ถึงแม้จะอยู่ในแวดวงสื่อสารมวลชนก็จริง แต่ก็ยอมรับค่ะว่า ข้อมูลในหน้าตัก และที่พยายามหาในโลกไซเบอร์  ประวัติสื่อสารมวลชนบ้านเรากระจัดกระจายยังไม่มีใครฟันธงไปว่ามีจำนวนที่แน่ชัดเท่าไร เอาเป็นว่าข้อมูลจากทำเนียบหนังสือพิมพ์ส่วนภูมิภาคจาก สมาคมหนังสือพิมพ์ส่วนภูมิภาคแห่งประเทศไทย (สภท.) บวก ๆ ดูแล้วได้เท่ากับ 447 ฉบับ นี่คือตัวเลขหนังสือพิมพ์ที่สมัครเข้าเป็นสมาชิกของสมาคมดังกล่าวเท่านั้น คาดว่ามีหนังสือพิมพ์อีกไม่น้อยกว่า 100 ฉบับ ที่ไม่ได้เป็นสมาชิกของสมาคมดังกล่าว


ข้อมูล จากสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ  พบมีรายชื่อหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ และท้องถิ่น ประมาณ 40  ฉบับเท่านั้นที่สามารถตรวจสอบหาชื่อผู้สื่อข่าวหรือนักข่าวประจำสื่อนั้น ๆ ได้

ขณะที่ สมาคมนิตยสารไทยนำเสนอข้อมูลเมื่อไม่นานมานี้ว่า ประเทศไทยมีจำนวนหัวนิตยสารจากอดีตจนถึงปัจจุบัน รวมทั้งสิ้น 1,390 หัว หลายคนเชื่อว่าตัวเลขไม่น่าจะหยุดเพียงเท่านี้  

สมาคมเคเบิ้ลทีวีแห่งประเทศระบุ  มีเครือข่ายทั้งหมด 500 แห่ง และมีสถานีเครือข่ายที่เป็นสถานีข่าว 60 แห่งข้อมูลได้มาจากข่าวจาก...http://www.seagames2007.th/th/index.php?option=com_content&task=view&id=413&Itemid=107  ค่ะ

สำหรับสถานีวิทยุมีด้วยกัน  381 สถานี อ้างอิงข้อมูล

http://webindex.sanook.com/news_and_media/radio_station/ โดย แยกกระจายตามภาคต่าง ๆ ดังนี้ค่ะ

ภาคกลางมีจำนวน 124 สถานี  ภาคตะวันออก 24 สถานี ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 55 สถานี ภาคเหนือ 46 สถานี ภาคใต้ 56 สถานี และวิทยุออนไลน์ อีก 76 สถานี ตัวเลขเหล่านี้คงยังไม่รวมสถานีวิทยุชุมชน ที่ผุดขึ้นราวดอกเห็ด เพราะช่องโห่วของกฎหมาย


คุณจิมมี่ค่ะ เรื่องการจัดอันดับความมีอิสระเสรีในการนำเสนอข่าว บ้านเรา กบเขียวมีความเห็นสอดคล้องกับรุ่นพี่ที่เคารพท่านหนึ่งสังกัดสำนักข่าวต่างประเทศ ได้ให้สัมภาษณ์กับ น.ส.พ. ผู้จัดการเมื่อไม่นานมานี้เขาคือนักข่าวรุ่นเก๋าคู่ปรับตลอดกาลของ‘สมัคร สุนทรเวช’ ตั้งแต่ครั้งเหตุการณ์ 14 ตุลาฯ 2516 จนกระทั่งลมเพลมพัดส่งนายสมัครขึ้นสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก็ยังมีการเผชิญหน้าอย่างท้าทาย ตามแบบลูกผู้ชายที่ชื่อ ‘สุทิน วรรณบวร’ ยิ่งกว่านั้นการปะทะคารมของคนทั้งคู่ยังนำไปสู่ที่มาของฉายา ‘นายกฯ หอกหัก’


สุทินยังแสดงความวิตกต่อการทำหน้าที่ของสื่อมวลชนไทยในปัจจุบันว่า สิ่งที่น่าห่วงคือสื่อส่วนใหญ่มักนำเสนอข่าวเข้าข้างผู้มีอำนาจ ไม่ว่าจะเป็นอำนาจทางการเมือง อำนาจการทหาร หรืออำนาจทุน ซึ่งสิ่งเหล่านี้กำลังนำมาสู่ ‘วิกฤตสื่อ’ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน อันเป็นปัจจัยสำคัญในการทำลายสังคมไทย

“นักข่าวส่วนใหญ่ไม่กล้าถามคำที่รู้ว่าถามแล้วนักการเมืองจะไม่พอใจ ทั้งๆที่มันเป็นสิ่งที่สังคมควรรู้ รวมถึงไม่กล้าเสนอข่าวที่เป็นลบต่อนักการเมืองหรือผู้มีอำนาจด้วย ที่น่าเศร้าคือนักข่าวที่ว่าเนี่ยล้วนแต่เป็นนักข่าวอาวุโส ซึ่งแนวคิดแบบนี้มันเป็นสิ่งที่สั่งสมมานานจนกลายเป็นวัฒนธรรม เท่าที่เห็นนักข่าวใหม่ๆหลายคนก็พยายามลุกขึ้นมาต่อสู้ แต่ว่าถูกกดดันจากนักข่าวระดับเจ๊ ระดับ 18 อรหันต์ ซึ่งมักแสดงความไม่พอใจนักข่าวรุ่นน้องที่ถามคำถามที่นักการเมืองขัดเคืองใจ

อย่างตอนที่มีปัญหาเรื่องการแก้รัฐธรรมนูญ สุทิน คลังแสง พากลุ่ม นปก.เข้าไปแถลงข่าวในรัฐสภา และมีการถ่ายรูปนักข่าวในลักษณะข่มขู่คุกคาม นักข่าวก็ไม่พอใจ คุณเหวง โตจิราการ ก็บอกว่าเอาล่ะ เรื่องนี้ขอกันกินมากกว่า ก็มีนักข่าวรุ่นใหม่ๆเขาย้อนมาว่าใครไปขอคุณกิน แสดงให้เห็นว่านักข่าวเริ่มลุกขึ้นมาสู้ แต่การสู้ของเขาไม่สามารถทัดทานกับนักข่าวระดับบนที่มีอำนาจตัดสินใจในการนำเสนอข่าว แม้นักข่าวในพื้นที่จะรายงานว่าบนเวทีพันธมิตรฯ มีการแฉเรื่องการทุจริตของนักการเมืองในรัฐบาลนี้ แต่บรรณาธิการข่าวไม่เอาข่าวนี้มาออกอากาศ กลับเสนอแต่ข่าวเชิงบวกของรัฐบาล ตอนนี้มันจึงเกิดปรากฏการณ์สื่อทำร้ายสังคม ซึ่งตรงนี้นับว่าเป็นอันตรายอย่างยิ่ง” สุทินกล่าวตบท้ายด้วยน้ำเสียงที่หดหู่  ( โดนใจกบเขียวมากค่ะ)

และแล้วก็ถึงตอนเฉลยเรื่องที่มา ของชื่อเรื่อง ไต้หวันที่ฉันมองต่างไปซะที  ก่อนเดินทางกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ เริ่มแรกเดิมที ฉันเพียงแค่ต้องการแสวงหา สิ่งแปลกใหม่ ในสไตล์คนข่าว ช่องน้อยเลข ที่ชอบหาสิ่งบันเทิง เรื่องราว แปลก ๆ ขำ ขัน ไม่เคยพบเห็นที่ไหน เผื่อว่าจะส่งให้สถานีตามประสาคนรักงานก็เท่านั้นค่ะ เหมือนทำการบ้านก่อนไปเที่ยวไต้หวันล่วงหน้า เพราะครั้งนี้ฉันไม่ได้ไปกับบริษัทนำเที่ยว   จึงไปโพสต์กระทู้ ถามเพื่อน ๆ ในบอร์ด บนโลกออนไลน์ขาประจำแห่งหนึ่งค่ะ และไม่ผิดหวัง แถมยังเอา ความคิดเห็นจากกระทู้จากเพื่อนรักในบอร์ดมาเป็น บทนำเรื่องซะเลย เพราะชอบลีลาการเขียนของคุณจิมมี่ เป็นการส่วนตัว ทำให้มุมมองโลกของฉันกว้าง และมีสีสันยิ่งขึ้น นับเป็นสิ่งดี ๆ ที่ฉันเองก็คิดไม่ถึงว่าจะพบเพื่อนบนโลกของการออนไลน์ ที่มักมีข่าวการเตือนภัยมากกว่า เรื่องดี ๆ  

การไปท่องเที่ยวพร้อมดูงานของฉันทริปนี้ จึงได้ทั้งความสนุก บวกความรู้  และสาระดี ๆ จากเพื่อนในไซเบอร์ เสมือนการผจญภัยในโลกกว้างที่มีเงาของเพื่อนดี ๆ ตามไปดูแล พร้อมเปิดประสบการณ์ใหม่ๆด้วยกัน  เพราะลำพังฉันคงไม่สามารถเขียนเรื่อง บทความหรือสารคดีท่องเที่ยว ที่ให้สาระได้มากเท่านี้มาก่อน  และนี่คือที่มาของชื่อเรื่องไงค่ะ “ ไต้หวันที่ฉันมองต่างไป” เพราะเป็นการมองเพิ่ม ด้วยความรู้และประสบการจากเพื่อนที่ไม่เคยจะรู้จัก หรือเห็นหน้าค่าตากันมาก่อน ซะด้วย ต้องขอบคุณจากใจจริงค่ะ


อย่างที่บอก เดิมทีฉันก็แค่อยากเก็บ เรื่องแปลก ภาพแปลก ๆ จากทริปนี้มาฝาก ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะโดนใจใครบ้างหรือเปล่า เป็นอันว่า มีอยู่สองภาพในทริปที่ฉันมองว่าแปลก คือ เรื่องอาชีพ ขอทานในไต้หวัน ถึงแม้ฉันจะเคยเห็นภาพนี้จากทริปแชงกรีลา  ประเทศจีนแล้ว แต่ก็ไม่ได้บันทึกภาพไว้ เพราะครั้งแรกที่เห็นออกอาการมึนและสงสาร มากกว่า ก็เล่นนอนคว่ำทาบทั้งตัวไปกับถนน ฝนตก ฟ้าร้องก็ไม่เกี่ยง น่าสงสารจริง ๆ และพบอีกครั้งก็ที่ไต้หวันค่ะ ส่วนภาพยายน้องเก๋ ที่ใช้ตะเกียบคีบอาหารโชว์ ก็ให้ดูกันเอาเองน่ะค่ะว่าแปลกอย่างไร เจ้าบ้านชาวไต้หวันบอกว่า เป็นหอยชนิดหนึ่งค่ะ  ส่วนลูกสาวขายหมากที่คุณจิมมี่ฝากไป ไม่รู้ทำไม กบเขียวไม่เห็นขายขายหมากอย่างที่อยากจะเห็นเลยค่ะ สงสัยอาการกลัวหลงทาง จะทำให้เป็นคนขาดความละเอียดอ่อน มุมมอง 360 องศา จึงเหลือแค่ 45 องศา สุดท้ายหนุ่ม ( แก่ ๆ ที่ร่วมคณะเห็นใจ จอดซื้อหมากให้ ก็แค่ร้านข้างทางในไทจง จึงได้แต่หมากใส่ถุง กับแก้วพลาสติก 1 ใบ กบเขียว เลยได้รู้เพิ่มเติมว่า หมากที่ชาวไต้หวันเคี้ยวกันตุ้ย ๆ ไม่ใช่หมากที่กบเขียวเคยเห็นยายแก่ ๆ ข้างบ้านเขียว เป็นคนละชนิดกันเลยค่ะ หมากที่คนไต้หวันเคี้ยว ดูแล้วเหมือนหมากที่บ้านเราใช้เป็นต้นไม้ประดับสวนไงไม่รู้ค่ะ จบซะทีไต้หวันที่ฉันมองต่างไป

สุดท้ายนี้ ฉันขออธิฐานผ่านโลกออนไลน์ว่า หากฉันได้มีโอกาส เดินทางไปบนโลกกว้าง ที่ยังมีทางเดินอีกมากมาย รอให้ฉันไปใช้เดินทางที่ยาวไม่รู้จบอีก   ฉันก็อยากได้เพื่อนรู้ใจเช่นคุณจิมมี่ เดินทางร่วมไปด้วย เพื่อเติมเต็ม และต่อยอดประสบการณ์ท่องโลกด้วยกัน โอม!!!!!เพี้ยง........



ศรัณยา  วงศ์ชฎิลพิทักษ์

หัวหน้าศูนย์ข่าวภาคใต้ ช่อง 3

Comment #1
จิมมี่
Guest
Posted : 5-5-2552 10:56:22 ip : 124...114

สวัสดีครับคุณกบเคโร๊ะ หรือคุณซารันย่า
ติดตามอ่าน "ไต้หวัน ประเทศที่คุณกบเคโระมองต่าง" ตั้งแต่ตอนแรกจนถึงตอนจบ ไม่น่าเชื่อและทึ่งมากที่คุณกบเคโระสามารถเที่ยวและทำงานพร้อมทั้งหาประสบการณ์ชีวิตได้มากมายภายในเวลาอันจำกัด และที่ประทับใจมากที่คุณกบสามารถถ่ายทอดออกเป็นตัวหนังสือพร้อมภาพประกอบได้น่าสนุกบวกสาระจากมุมของนักเขียนในร่างของนักสื่อสารมวลชนมืออาชีพ

ทริปต่อไปของคุณกบเคโระ คงจะเป็นทริปท่องยุโรปตามที่คุณกบเคโระเขียนไปถามในบอร์ดโน้น มีหลายท่านได้ช่วยตอบในมุมมอง ทัศนะ และประสบการณ์ของตน แต่สิ่งหนึ่งที่ผมเชื่อคือ instinct หรือ สัญชาติญาณ เพราะมันบันดาลใจให้ผมอยากเดินทางไปดินแดนที่เคยลี้ลับก่อนที่จะเป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวทั่วไป ตามที่เคยเล่าให้เพื่อนๆในบอร์ดโน้นว่าเคยไป ยูโกสลาเวียเมื่อยี่สิบปีที่แล้วก่อนที่จะล่มสลายแยกเป็นประเทศย่อย โครเอเชีย ,สโลวีเนีย, เซอร์เบีย, มอนเตเนโกร, บอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนา, มาซีโดเนีย  และโคโซโว  ผมมีแรงบันดาลใจให้อยากไปเที่ยวจอร์แดน-ดินแดนที่เคยเป็นที่ลี้ลับจนเป็นฉากในหนังตอนหนึ่งของอินเดียน่า โจนส์  สมัยโน้นเมื่อยี่สิบปี++ผมเพิ่งเริ่มทำงานและทุบกระปุกออมสินท่องเที่ยวเมื่อมีโอกาส มีแต่คนแปลกใจว่าไปทำไมจอร์แดน ยูโกสลาเวีย โรมาเนีย ฯลฯ ที่กล่าวมาก็เพื่อจะบอกคุณกบเคโระว่า..อยากเดินทางไปไหนก็ไปเถิด คนเราต่างรสนิยม ต่างประสบการณ์ ต่างทัศนคติ ..เหมือนที่คุณกบสามารถมองไต้หวันได้ต่างจากที่ผมมอง..ต่างคนต่างมองต่างช่วยกันต่อยอดถ่ายทอดประสบการณ์ชีวิต..และเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันในโลกไซเบอร์

สวัสดีครับ แล้วจะแวะมาทักทายเป็นระยะๆ เพื่อให้คึกคักครึกครื้นครับ
ขอขอบตุณ เจ้าของเว็บ และขอทักทายไปถึงเจ้าหนูน้อยด้วยนะครับ

จิมมี่ โจนส์
Comment #2
คางคกน้อย
Guest
Posted : 6-5-2552 11:53:50 ip : 125...215

สวัสดีค่ะคุณเจ้าของเรื่อง (คุณซารันย่า - เรียกตามคุณข้างบนที่มาก่อนเพื่อนค่ะ) และสวัสดีคุณจิมมี่ (ที่ไม่ได้เจอกันนาน) ด้วยนะคะ... รวมทั้งสวัสดีทางทีมงานทุกคนด้วยค่ะ...

แวะเข้าทักทายและติดตามอ่านผลงานของเจ้าของเรื่องมาตั้งแต่ต้นจนจบค่ะ... ได้อ่านเรื่องราวของไต้หวันในมุมมองของคุณกบแล้ว... ต้องยอมรับค่ะว่าได้ความรู้และสาระประโยชน์ในอีกมุมหนึ่งค่ะ...

เพิ่งผ่านพ้นภารกิจสร้างภาพให้กับงานที่เมืองทองธานีมา เมื่อต้นเดือนเมษาค่ะ ก็เลยพอจะมีเวลาออกมาทักทายกันค่ะ... แต่สืบเนื่องมาจากภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจโลก ก็ส่งผลให้งานในหน้าที่ที่ต้องสร้างภาพ แทบจะหืดขึ้นคอเช่นกันค่ะ ใจตุ่มๆ ต่อมๆ เกรงงานนานาชาติจะล้มไม่เป็นท่าเหมือนกันค่ะ เพราะเป็นครั้งแรกสำหรับประเทศไทย

แต่งานก็ผ่านพ้นไปด้วยดีค่ะ เป็นที่พอใจให้กับทุกฝ่าย... ต้องขอบคุณเจ้าภาพงานและผู้สนับสนุนหลักหน่วยงานภาครัฐของไทย... หลังงานก็หายใจคล่องขึ้นค่ะ... รองานใหญ่อีกงานในเดือนตุลาว่าจะถดถอยตามภาวะเศรษฐกิจโลกหรือเปล่า...

ออกท่องต่างแดน ก็อย่าลืมมาช่วยกันกระตุ้นเศรษฐกิจให้บ้านเรากันบ้างนะคะ...

จะรอติดตามอ่านผลงานต่อๆ ไปนะคะ...
Comment #3
กบ เคโร๊ะ
Guest
Posted : 11-5-2552 10:51:18 ip : 118...137

สวัสดีทั้งคุณจิมมี่ และคุณเหงาจัง ยืนดีและดีใจที่เพื่อจากโลกไซเบอร์ยังคงติดตาม งานเขียน และขอบคุณทั้งทั้งติและคำชมที่มีเสมอมา ช่วงนี้ก็ห่างหายบอร์ดไปนาน วุ่นอยู่หลายเรื่องค่ะ รวมทั้งเรื่องอยากจะเที่ยวด้วย

คุณจิมมี่ค่ะ กบเขียวเองก็อยากมีประสบการณ์เป็นนักท่องโลกที่แปลกและแตกต่าง แต่ด้วยความเป็นหญิงและความกลัวสารพัด ทำให้ไม่กล้าที่จะเปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ โดยเฉพาะมีปัจจัยเรื่องค่าใช้จ่ายที่ต้องบวก ลบ คูณหารด้วยแล้วละก็ทำให้ที่อยากไว้  นี่ก็ยังกังวลอยู่ว่าทริปยุโรบจะกินแห้วอีกหรือเปล่าไม่รู้ เพราะเงินเก็บมีอันจำเป็นต้องใช้ เกือบทุกเดือน ที่สำคัญ แม่เริ่มมีข้อต่อรอง บอกให้ซื้อรถยนต์ใหม่ก่อนอีก แล้วจะไป กบเขียวเลยกลุ่มใจ ครั้นจะหนีแม่ไปดูทุ่งดอกลาเวนเดอร์ที่ฝรั่งเศษคนเดียวก็กะไรอยู่ เหมือนชีวิตมันขาดๆ เกิน ๆ ยังไงไม่รู้

ยิ่งท่องไซเบอร์ ก็ยิ่งเพิ่มความรู้รู้อยากเห็นอยากเที่ยว กบเขียวก็อยากไปเพตรา ที่จอร์แดนเหมือนกัน ตอนนี้ลำดับโปรแกรมในการท่องเที่ยว ร่างไว้ยาวเป็นห่างว่าวแล้วมั่งค่ะ แต่โคโซโวนี้ขอเว้นไว้ก่อน เพราะยังไงก็เสี่ยงเกินไปที่จะไปอ่ะค่ะ

คุณเหงาจัง ก็คงเป็นสาวทำงานที่เก็บเกี่ยวความรู้ และประสบการณ์ที่เป็นสาระประโยชน์มาฝากเพื่อนในโลกไซเบอร์เช่นเดิม คิดถึงวันเก่า ๆ ที่เข้าบ้านเหงาจัง จังเลยค่ะ ไม่รู้เมื่อไหร่จะสบโอกาสเข้าไปทะลึ่งตึงตังแถวนั้นได้อีก และถ้าทริบยุโรบไม่เป็นหมัน คงมีเรื่องที่อยากจะเล่าอย่างคนอยากจะเล่า จะบอก ความสุข และความสนุกที่ตนผ่านพบมาให้ทราบกันต่อไปค่ะ
Comment #4
ต.น.น
Guest
Posted : 12-5-2552 13:00:24 ip : 124...74

แอบตามเข้ามาเก็บข้อมูลโตย
เผื่อมีโอกาสพาเรือพ่วงเที่ยวตะลุย

รอให้ลำที่ 4 จอดท่าก่อน ขณะนี้กำลังลอยลำกลางน้ำ

อิ  อิ

งงไหมเนี่ย
Comment #5
มะยมฝาด
Guest
Posted : 14-5-2552 12:06:23 ip : 125...223

แม่ติงค่ะ มีเรือลอยกลางน้ำด้วยหรือค่ะ จะจอดท่าเมื่อไหร่ค่ะ ตอนแรกก็งง ๆค่ะ นึกอยู่นานคิดว่าไม่น่าจะผิด สโมสรโน้นเป็นอย่างไรกันบ้างค่ะ ไม่ได้แวะไปทักทายเลยค่ะ
Comment #6
เหงาจัง
Guest
Posted : 15-5-2552 12:05:39 ip : 125...193

สวัสดีค่ะคุณกบ เขียวเคโร๊ะและคุณแม่ติงนุงนัง...

คุณกบคงเข้าใจท่าเทียบเรือ 4 แล้วนะคะ ถ้าไม่ได้ติดตามอ่านจากสโมสรโน้นก็คงจะงงจังเช่นกันค่ะ...

สำหรับวันเก่าๆ ในสโมสรแห่งนั้นก็ยังคงคิดถึงและนึกถึงเพื่อนๆ รุ่นนั้นอยู่เช่นกันค่ะ... แต่คงยากที่จะกลับให้เป็นดั่งเดิม... เพราะต่างคนต่างมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบต่างกันไป แล้วแต่ช่วงจังหวะชีวิต...

เสาร์-อาทิตย์นี้ แม่ติงฯและเฮียเยาวฯ51 จะไปเยือนเกาะลอยกันนี้ค่ะ... เจอฝนตกแทบทุกวันแบบนี้ไม่แน่ใจว่าเกาะลอย... จะลอยคอ... หรือรอคอย... คุณกบจะกระโดดก็ยังตามไปทันนะคะ...
Comment #7
จิมมี่
Guest
Posted : 16-5-2552 08:45:31 ip : 124...211

สวัสดีครับคุณกบเคโร๊ะ(จะใช้ชื่ออะไร-ผมก็ชอบชื่อนี้ล่ะ)
คุณ Little Toad(คค.น้อยๆ)
คุณติงนังนัง(จะย่อเป็นตตน. ก็กลัวจะกดคีย์บอร์ดผิดเป็นกกน.--555+)
และทุกท่านที่เข้ามาอ่าน
คุณกบเคโร๊ะ..นำเที่ยวไต้หวันฉบับคอมแพ็คสองคืนสามวันเขียนมินิซีรีย์ได้เก้าตอน...ถ้าไปยุโรปสิบวันคงเขียนเล่าได้สามสิบตอนแน่นอน
สมัยนี้ด้วยเทคโนโลยี่กล้องดิจิตอล..ทำให้รูปภาพเล่าเรื่องราวแทนอักษรจากสิ่งที่ตาเห็น..ได้ง่าย แต่มีข้อเสียคือทำให้คนเราขาดทักษะในการใช้ภาษาเขียนในการถ่ายทอดสิ่งที่ได้คิดจินตนาการ  ได้อ่าน ได้ยิน ได้กลิ่น ได้ฝัน ....ซึ่งเป้นทักษะที่ต้องหมั่นฝึกฝนฝึกปรือ ซึ่งคนรุ่นใหม่อาจให้ความสำคัญน้อยลง

บรรยากาศช่วงนี้ ในเมืองไทย..ได้แต่นั่งดูสายฝนผ่านกระจกหน้าต่าง..กิจกรรม outdoor ต้องงดอดหมด เพราะกลัวสายฟ้า (เผื่อเผลอไผลเคยหลุดปากสบถสาบานเอาไว้ครับ) ส่วนภารกิจและกิจกรรมนอกประเทศก็เลี่ยงไม่เสี่ยงไปล่ะครับ เพราะเจ้าโรคหวัดสายพันธุ์ใหม่ที่กำลังแพร่กระจายไปทั่ว นอกเหนือไปจากสภาวะ global economic crisis ที่ทำลายบรรยากาศท่องเที่ยวในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน..สำหรับผมตอนนี้ kjบ้านเรา..แสนสุขใจ ครับ kj อ่านหนังสือ ดูหนังแผ่น ฮึมฮัมเพลง ท่องอินเตอร์เน็ท นั่งๆนอนๆเฮฮาหรรษา จิบเบียร์ ดื่มไวน์ กับญาติมิตร ในช่วงวันหยุดยาว เอ..?? จาก"จิมมี่ โจนส์ นักผจญภัย" กลายร่างเป็น "จิมมี่ จ๊อด"  จอดสนิทซะแล้วหรือนี่

จากวงเหล้าและวงเล่า ...มีโจ๊กใหม่ครับ คงเคยเห็นเคยอ่าน ศัพท์ใหม่ "หอยขม" ...???? แรกๆก็งงงงงวยงวยว่าหมายถึงอะไร ???  เฉลยนะครับ เป็นคำล้อต่อเสริมใช้แทน  "จู้บ..จู้บ" ครับ
ถ้ามีใคร พูดว่า "หอยขม" ก็ยิ้มได้เลยครับ 555+ ผมน่ะงงมาแล้วโดนหลานสาวห้าขวบ..อำมาแล้ว

สวัสดีครับ แล้วจะแวะมาทักทายใหม่
จิมมี่ จ๊อด
Comment #8
กบ เคโร๊ะ
Guest
Posted : 18-5-2552 12:43:10 ip : 125...175

เข้ามาขำคุณจิมมี่ จ๊อดค่ะ เล่นเก็บองค์ทรงเครื่องอยู่กะเหย้าเฝ้าแต่เรือน ไปซะแหล่ว และไม่ลืมเข้ามากล่าว สวัสดีและทักทายเพื่อนจากโลกไซเบอร์เช่นกันค่ะ ช่วงนี้ กบ เคโร๊ะ ชื่อที่คุณจิมมี่ชอบ กำลังวิตกค่ะว่าจะไปได้ไปตามที่หวังไว้หรือเปล่า นอกจากแม่บอกซื้อรถใหม่ก่อนแล้วค่อยไป โรคไข้หวัดใหญ่200 9 ก็ชักทำให้รู้สึกกลัวขึ้นมาเหมือนกัน เพราะล่าสุดพบผู้ต้องสงสัยว่าจะเป็นชาวฝรั่งเศส 2รายที่สุไหงโกลก ขณะที่  6 -7 จังหวัดภาคใต้ตอนล่างโรคชิคุนกุนยา ก็ระบาดหนัก ที่สำคัญ คนในละแวกบ้านเริ่มเป็นกันแล้วค่ะ ถ้าลุกลามกันทั้งหมู่บ้าน สงสัยมีหวังได้เลื่อนทัวร์เพราะกลัวโรคที่กำลังระบาดค่ะ เพราะกลัวว่าไปแล้วจะถูกกักตังตรวจโรคที่ต่างประเทศด้วยซิค่ะ

แต่อย่างไรก็ตาม ซี่รีส์ยุโรปที่คาดหวังไว้ว่า จะยาว 30 ตอน เห็นจะไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าไม่มีคุณจิมมี่มาร่วมแจมด้วย

หลานสาว 5 ขวบ มาขอหอยขมหรือค่ะคุณจิมมี่ แต่รับรองถ้าเป็นสาว ๆ จะบอก จุ๊บ ๆ เลยค่ะ เพราะไม่ใสซื่อแล้วมั่งค่ะ อิอิ ที่เป็นเช่นนั้นคงมาจากกริยาการรับประทายหอยขม เพราะต้อง จุ๊บๆ มันถึงจะออกมาให้ได้กินค่ะ
Comment #9
จิมมี่ จ๊อด
Guest
Posted : 20-5-2552 08:48:52 ip : 124...119

สวัสดีครับคุณกบเคโร๊ะ คุณ Little Toad (คางคกน้อยน้อย) คุณต.น.น.. แหมชื่อตระกูลกระโดดไกลไกลกันทั้งเลยนะครับ
คุณกบเคโร๊ะ เปลี่ยนแผนท่องเที่ยวซะแล้ว  กำลังจะเขียนเชียร์ให้แบกเป้ไปจุงเฟราน์อยู่ทีเดียว เพราะไปค้นดูภาพเก่าๆสมัยยังหนุ่มๆ แล้วเฮ้อ..อยากจะแบกเป้ไปผจญภัยอีกก่อนที่จะแบกเป้ไม่ไหว  ส่วนเจ้าทุ่งลาเวนน์เดอร์นั่นก็น่าดึงดูดให้คุณกบเคโระไปวิ่งเล่นครับ  ทราบไหมครับคนฝรั่งเศสจะดีใจมากที่มีนักท่องเที่ยวเอาเงินไปใช้จ่ายที่ประเทศเขาในยามเศรษฐกิจตกต่ำคนว่างงานมากขนาดนี้   อ้อ..ถ้าไม่อยากนั่งเครื่องบินไปไกลถึงยุโรปใกล้ๆแถบซับโปโรก็มีทุ่งลาเวนน์เดอร์ให้ได้ไปชม ยังมีเวลาให้ศึกษาตัดสินใจได้อีก แต่ปีนี้ด้วยสภาวะโรคระบาด..ไม่อยากเสี่ยงเดินทางโดยไม่จำเป็นครับ ดูตลกมากหากไปเที่ยวสูดอากาศบริสุทธิ์แล้วต้องใส่หน้ากากกันเชื้อโรคเข้าและออก.. 555+  เรากลัวติดเชื้อโรค เจ้าของถิ่นก็กลัวเราเอาเชื้อโรคไปแพร่..ยังงี้ บ้านเรา แสนสุขใจกว่า  จิมมี่จ๊อด ขอจอดจิบไวน์ ดื่มเบียร์ อยู่ที่บ้านครับ

ขอฝากโน๊ต ถึงคุณ Little Toad และคุณย.ห้าสิบหนึ่ง นะครับ..นานนานเข้าไปกระดานโน้น เห็นแต่คุณย.ห้าสิบเอ็ดสนุกสนานสำราญบานใจกับการท่องเที่ยวและ ฯลฯ ส่วนคุณ Little Toad หายไปคงยุ่งเรื่องงานใช่ไหมครับ หวังว่าคงสบายดี. ยังระลึกถึงเสมอครับ
Comment #10
Little Toad
Guest
Posted : 20-5-2552 14:12:31 ip : 125...63

สวัสดีค่ะคุณจิมมี่ จอดดดด... อุ๊ย!... คุณจิมมี่ จ๊อด คุณกบเขียวและแม่ติง 2 นัง...

ช่วงนี้เรื่องงานก็เบาบางลงแล้วค่ะ... แต่ในกระดานโน้นเข้าไปแสดงความเห็นน้อยลง...  เพราะไปแสดงความเห็นทีไร... สังเกตจากหลายๆ ครั้ง ก็ได้เรื่องทุกที... ก็เลยคิดว่าขอเป็นฝ่ายอ่านจะดีกว่า... นานๆ ค่อยออกมาตามที่เห็นสมควร...

ช่วงนี้ว่างเว้นจากงานรัดคอ... เสาร์-อาทิตย์ก็ใช้เวลาไปเข้าคอร์สเรียนงานฝีมือ... ทำตัวเป็นคุณพลอยยุค 2009 เรียนแกะสลักผักและผลไม้ แต่ว่าไปแล้วกว่าจะได้เป็นคุณพลอย แค่ขั้นพื้นฐานก็แกะผักและผลไม้เสียไปหลายตะกร้า... แถมดูไม่จืดอีกต่างหาก... เห็นทีจะเอาดีด้านนี้ไม่ได้เสียแล้วค่ะ...

สำหรับเรื่องท่องต่างแดน Little Toad ไม่ถนัดค่ะ... อิอิ... ถนัดแต่แนวตะเข็บชายแดน... แต่ก็ยังโชคดีที่มีเพื่อนทั้งในและนอกบอร์ดที่อยู่ต่างแดน คอยส่งภาพสวยๆ จากแดนไกลมาให้ดูพร้อมบอกเล่าเรื่องราวมาเป็นระยะๆ ทำให้ Little Toad ออกนอกกะลาได้บ้างค่ะ

้อ้อ!... เฮียย. 51 ส่งรูปไปให้ดูด้วยค่ะ ท่าทางคงประทับใจทริปนี้ทีเดียว... ไม่แน่ใจติดใจการต้อนรับของเจ้าบ้านหรือติดใจสถานที่กันแน่ค่ะ... รอแม่ติง 2 นัง ออกมาเล่าทริปนี้อยู่นะคะ... เห็นเฮียย. 51 บอกว่าขากลับเจอพระพิรุณโปรยปรายอย่างหนักบนมอเตอร์เวย์... ไม่รู้ว่าแม่ติงฯ จะเจอสภาวะเดียวกันบ้างหรือเปล่า ที่แน่ๆ กทม. ฝนตกหนักน่าดูในช่วงเย็นย่ำ...

คิดถึงนะหอยขม... อิอิ...
 แสดงความคิดเห็น

ขณะนี้เว็บไซท์ได้ทำการติดตั้ง ระบบป้องกันข้อความอันไม่พึงปรารถนา แบบอัตโนมัติ (Automatic Spam Messege Fillter) ซึ่งอาจจะส่งผลให้การบันทึกความคิดเห็น ในบางกรณีเกิดความผิดพลาดได้ ถ้าหากระบบปฏิเสธ การแสดงความคิดเห็นของท่าน ขอให้ท่านลองส่งใหม่อีกครั้ง ถ้าหากข้อความข้อท่าน ไม่ใช่ข้อความอันไม่พึงปรารถนา ก็จะสามารถส่งได้เป็นปกติ

กรณีที่ท่านไม่ได้เป็นสมาชิก กรณีที่ท่านเป็นสมาชิก
ชื่อผู้ตั้งหัวข้อ  ! username
อี-เมล์ password
ข้อความ :: !
Bold Italic Underline Left Center Right Ordered List Bulleted List Text Color Background Color Hyperlink Image : member only Horizontal Rule
งง ยิ้มยิงฟัน หน้าบึ้ง โกรธ ง่วง กรอกตา ยิ้ม แลบลิ้น ขยิบตา เยี่ยม มาดเท่ห์
ป้อนเลข 0 ในช่อง - > เพื่อเป็นการตรวจสอบและป้องกัน spam message

เพิ่มข้อมูล -> ที่พัก | ร้านอาหาร | ของฝาก | งานประจำปี
 Member username  password remember me  สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน?  Go to top.
 Web Statistics : online 0 member(s) of 11 user(s). SoftGanz Group. My Sql Database Server. PHP. The Apache. Mozilla.
User count is 4562980 person(s) and 20712773 hit(s) since Jun,01 2004 , Total 449 member(s) , current hit time(s).